نزدیک نشدم ... نتوانستم !
بسم ربّک
نتوانستم به او نزدیک شوم
می سوختم ،
اشک می ریختم ...
بر دبوار صحن تکیه داده بودم و در عالمی دیگر سیر می کردم
ولی نمی خواستم و نمی توانستم که از آن به او نزدیک تر شوم
به ضریحش وارد نشدم
به قبرش دست نساییدم
در حالی که او در قلبم بود ؛
در وجودم بود ...
و عشق او با تار و پود وجودم سرشته بود
ولی احساس می کردم که نمی خواهم به محضرش حاضر شوم
گویا فکر می کردم که آن جا نشسته است
مثل خورشید می درخشد و نور وجودش فیضان می کند
ولی نمی توانستم نزدیکش بروم و از وجودش استفاضه کنم
و او تنها سکوت کرده بود ؛
آرام و با وقار نگاهم می کرد
و من تنها سراسر از شرم بودم و پشیمانی ...
باز هم در کمال ناباوری و ناامیدی از طلبیده شدن ، طلبیدی مرا ...
در آن هنگام که نیاز به تو ، تار و پود وجودم را در هم کوبیده بود ؛ و دیگرنمی توانستم بی تو راه را ادامه دهم ...
شوق وصال دارد مرا دیوانه می کند ، آرام و قرار ندارم برای بوییدن عطر رویایی حریمت ، برای شنیدن صدای بال ملائک در بارگاهت ، برای کبوتر شدن در صحن قلب رئوفت ؛ برای دیدن گنبد سراسر نورت ...
« السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا »
پ.ن : ای مهربان ترین مسخِر قلبم باز هم ممنون که مرا در این برهه ی حساس زندگی تنها نگذاشتی و باز هم مرا به خود خواندی
الحمد لله رب الرضّا (ع)
! گوشاشم که ماشاالله تیز کرده بود که اگه معلوم بود قطعا شبیه خرگوش شده بود ... 
؟؟؟؟؟؟
مهندس رااااه چی از این بهتر . 
بعد گفت والا گفته من براش زن انتخاب کنم یه دختر خوب و مومن می خواد ...
الان سنی ندارم . باید درس بخونم ! 
( البته خانمی که جلومون نشسته بود هم دست کمی از مریم نداشت )
و موقع پیاده شدن هم فقط یه خداحافظی ...
که خیلی وقت بود چنین حسی رو از ته دلم تجربه نکرده بودم ولی حیف که تو خونه بودم و فقط این حس خوب از طریق تلویزیون به من منتقل می شد 
و از این بابت خیلی دلم گرفت که چرا نتوستم به یه جشن و یا حتی مسجد محلمون برم 
و با زور یکمی تو همون حال و هوا درس می خوندیم 
و اکثر اوقات هم که در حال هلاکت بودیم دیگه ادبیات رو میذاشتیم به امون خدا و بماند که آخر هم نخوندیم و امتحان هم ندادیم 
و صبح ها که زینب هممونو دیوونه می کرد و با زور بیدارمون می کرد و ما هم کلی از دستش ناراحت میشدیم که چرا نمیذاره بخوابیم 
و بعد از نماز عشا چشمای هممون گریان بود 
و من می گفتم مامان ، به نظرتون میاد ، اینطوریا نیست ...
